عشـــقولانــه

♥ ولنتاين من

Wed, 14 Feb 2007 14:00:00 GMT

سلام ... با هزار شرمندگي. شرمنده از اينكه غيبتمون غيبت كبري شد.
اين چند روز فرصت خوبي بود برا محك زدن خودمون. فكر كردن به اين كه اصلا برا چي و برا كي مي نويسيم.
باور كنين هرچي كوچه پس كوچه هاي دلمونو گشتيم غير از خدا هيشكي نبود. و عشق به شما...
اومديم به كوري چشم دشمنامون بنويسيم و فكر نكنن ما شونه خالي مي كنيم. اصلا...
اومديم از جناب مدير خواهش كنيم نه ما رو برگزيده كنن، نه منتخب...
اومديم يه جوري بنويسيم تا شايد آقامون برگزيدمون كنه...
اومديم چون دوستتون داريم. همين...
دوستان ولنتاينتون مبارك... البته نه اين ولنتاين. اون ولنتاين...
مي گيري چي مي گم كه؟
هر كسي تو اين روز به معشوقش هديه مي ده. معشوق تو كيه؟ چي مي خواي بهش بدي؟
اومدي كامنت گذاشتي اسم معشوقتو بنويس و بگو چي مي خواي بهش بدي. فضولي نيستاااااا. مي خوايم يه مسابقه راه بندازيم با اين عنوان (بهترين معشوق و بهترين هديه)

حالا اگه دوستان مايل باشن، مي خوام يه خاطره از ولنتاينم بگم. اجازه مي دين...؟
قصه ي من از اين جا شروع شد كه:

سن وسالي نداشتم،به قول خودمان خيلي بچه بودم،هر جا مي رفتم تعقيبم مي كرد،با وجودي كه ازش مي ترسيدم خيلي به او علاقه داشتم. وآخر از آنچه مي ترسيدم بر سرم آمد.آري دريك روز پاييزي دل از من خواستگاري كرد.نمي دانم چرا... انگار كور و كر شده بودم.انگار كسي نبود بگويد انتخابت غلط است و راه را نشانم دهد.آخرش افتادم توي دام و حالا بود ، همه مي گفتند:راهت اشتباست كه خيلي ديرشده بود .نه براي جدايي ،براي من كه عاشقش شده بودم.نمي توانستم دوري اش را تحمل كنم واگر دير مي كرد خودم سراغش مي رفتم با وجودي كه او رفتارش به ظاهر با من خوب بود. با وجودي كه از نگاهش مي فهيدم يك روز طلاقم مي دهد كه شايد آنروز خيلي دير باشد.

آره ،فكر كنم تو هم بشناسيش ،نه فقط تو شايد خيلي هاي ديگه هم بشناسنش. خدا مي دونه چند تا رو فريب داده مثل من ولي خدا نكنه تو رو هم... درسته دنيا رو مي گم (آنان متاع ناچيز دنيوي را با متاع و كالاهاي سعادت اخروي مبادله نمي كنند وبهشت را به بهانه مي خواهند.و دنيا و پوچي هايش رابا بن هاي ذلت و خواري خريداري كرده اند و دين را در بازارهاي كاذب دنيايي در معركه نهاده اند وچوب حراج بر آن زده اند.و اما اينان به دنيا رو كرده اند در حالي كه به گمان خودشان دنيا به آنان رو مي كند ودر واقع دنيا به ظاهر رو كرده امّا به همگي پشت خواهد كرد.)

بيچاره من دستم توي دست دنيا باهاش اين طرف و اون طرف ، هرجا كه مي خواست مي رفتم.آبروم حتي پيش مردم هم رفت.همه منو باهاش ديدن.حالا هرچي ميخوام جداشم اون نمي ذاره .ميگه اينقدر بلا تكليف مي ذارمت تا موهات مثل دندونات سفيد بشه .((و بدبخت و شقي آن است كه دنيا را نشناسدوبا او دوست و مونس گردد.پس با دنيا اخت مشو كه به هنگام مرگت تو را رها مي سازد و قهقهه زنان مي گويد: خداوند به من فرمود: اي دنيا هر كس در تو به طاعت و بندگي من پرداخت او را به عزت رسان و هر كس تو را اطاعت و مرا معصيت كرد او را ذليلش كن. و آن هنگام ذلتت را تماشا مي كند ، نه عزتت را))

آه . بار خدايا به درگاهت روي ندامت بر زمين بنهاده ام . روي از من مگير و اين توان را به من ده كه از دنيا جدا شوم و به عقد هميشگي ات يا حتي به عقد موقتت در آيم... پس با كسب اجازه از محضرت صيغه ي عقد را مي خوانم :«الهيّتك نفسي في المدّةالمعلومه علي المهر المعلوم» تو را به خــدايي خود در مي آورم تا مدتي معلوم(قيامت) وبا مهري معلوم(راه راست).

تا كه از جانب معشوق نباشد كششي كوشش عاشق بي چاره به جايي نرسد

اگر مي خواهي حبّ دنيا را از دلت ريشه كن كني،بايد زير چشمي به دنياي فاني و پوچ بنگري.چرا كه اگر عميق بنگري،در دام مي افتي، وآنگاه زرق و برق بازارهاي كاذب چشمت را مي ربايندو شيفته اش مي شوي.اما اگر كوتاه نظر كني جايگاهت را در بهشت برين خواهي يافت.

پس مراقب باش دنيا بازي ات ندهد.چراكه اگر سرگرم شدي،باز مي ماني،مثال كودكي كه دستش از دستان مادرش جدا گشته در حالي كه مشغول به تماشاي زيبايي هاي بازار است.

♥شكايت عشقولانه

Mon, 15 Jan 2007 15:00:00 GMT

سلام توش موندم اين پسته رو بزارم يا نه...؟ خب ولش كن نمي زارم. فقط اومدم عيد و تبريك بگم همين...

چند هفـــــــــــته بعد..
خيليا از جمله خودم و آق مهدي واسشون سؤاله كه چرا اين روزا سايمون سنگين شده و نمي خوايم به آپيم...!؟
اين ماجرا يعني آفتابي نشدن ما از اون جا آب مي خوره كه: (با ما باشين از روز تولد عشقولانه...)
نه بي خيال شين... ديگه مي خوايم آفتابي شيم...آخه دلمون واستون خيلي تنگ شده بود (چون دوستتون داريم ادامه مي ديم)

♥آسمون امروزحرم

Sat, 23 Dec 2006 13:00:00 GMT

سلام. گر چه چند ساعت ازش گذشته ولي عيد آسموني تون مبارك. دوستان علي الظاهر امروز منتظر پست ما بودن. يا به قولي: از عشقولانه انتظار نمي رفت روز ملي ازدواج (روز پيوند حضرت علي و زهرا«عليهماالسلام») رو بي خيال شه. چه جوري بگم آخه امروز با يكي از برو بچ وب نويس قرار داشتم (كه مي خواستم ايشونو سوژه ي امروز كنم كه...) بي خيال شو...
امروز نه امشب دو تا سوژه دارم. يكي: راستي مي دونستين دو سه تا بنده ي خدا بر اثر خواندن 40 شبانه روز زيارت عاشورا به ديار باقي شتافتند؟ ايشالله كه خوشبخت بشن. تو هم بخوني ضرر نمي كني...
دوم: امروز كه تو حرم با اون بنده خداي ديگه قرار داشتم چيزايي دست گيرم شد كه حيفم مياد نگمشون...
جاتون خالي اي كاش امروز بودين حرم ... آخه امروز آسمون حرم با روزاي ديگه كلي فرق داشت. شايد واسه اينه كه مي گن عقد بي بي فاطمه و آقا اميرالمؤمنين «عليهماالسلام» رو تو آسمونا بستن. خودم ديدم دم دم غروب گنبد زرد بي بي داره بهم چشمك مي زنه. گل خنده رو لباشه. لباس عزا رو در آورده و لباس شادي پوشيده...
سخنران حرمم حاج آقا رفيعي بودن كه الحق و الانصاف لعل از لبشون مي باريد. گوشه اي از عرائضشون اين بود: مرج البحرين يلتقيان.بينهما برزخ لايبغيان...يخرج منهما اللؤلؤ و المرجان.
دو تا دريا (علي و زهرا) با هم تلاقي پيدا كردن و پيامبر(ص) واسطشون بود و ثمره ي پيوند اين دو معصوم شد: دو معصوم...حسن و حسين (عليهماالسلام)...
و من اضافه مي كنم اگه ما اضافه ي گِل اهل بيت (عليهم السلام) هستيم و معتقد به اينيم الگوي عملي نه فقط علمي از اين بزرگوارا مي گيريم بايد انتخابمون،ازدواجمون، بچه هامون و امرار معاش و... حداقل نزديك به اين خانواده باشه.
اگه دقيق شده باشيم تو سيره ي ائمه مون ديديم كه همه همسراني پاكدامن و لايق با شانشون داشتن الا امام حسن و امام جواد‏(عليهماالسلام)كه من قربونشون برم... كه اونم به خاطر متذكر كردن من و توي جوون بود...كه: همسراني بيابيد كه در شانتون باشه. اگه همسران ما خصم جان ما شدند، توي جوون همسري بياب كه دشمن دين و ايمانت نباشه.اگه ما جام زهر از دست همسرانمان گرفتيم، تو مواظب باش با زهر گناه از پا درت نياره...
به هر حال داداش من، آبجي ريحانه خانوم... خوب خوب خوب حواستو جمع كن، يه دفه چشم باز نكني ببيني زن و بچه هات دين و ايمانتو سوزوندن. همسر مؤمن يا مؤمنه بيمه ي عمرته. هر مرضي بگيريم درمونمون مي كنه. مخصوصا اگه مرض گناه باشه... يه حرف كوچولوي ديگه: زنان كه به منزله ي كشت زار هستن، مواظب باش زميني رو براي كاشت نهال اميدت آماده مي كني، تو رو مطمئن كنه كه حتما ثمره مي ده.و آخرين كلام اينكه: نعم العون في طاعة الله باشه...

♥به اين خانم راي نده.

Sun, 10 Dec 2006 22:21:00 GMT

بازم سلام. اين سلاممون با بقيه‏ي سلامامون فرق فوكوله. اين سلام بوي تبليغات مي ده (سلاممون بي طمع نيست). بوي انتخابات و كانديداي اصلحتا جايي كه مي دونم اين روزا، روزاي تبليغه و يا بهتر بگم روزاي تخريبه. مي گيري ديگه؟ جما كه جمع باشه حتما از اين موردا توش پيش مياد اما ما مي خوايم امروز كانديد اصلح رو معرفي كنيم (واسه همينم گفتيم تا تنور انتخابات داغه نون مونو بچسبونيم) ولي تو رو خدا اگه مجردي حتما بهش راي بده. متاهلام به كانيداي خودشون راي بدن. امشب مي خوايم فقط مجردا رو بزاريم تو منگنه...
نه داداش بهت زور نمي گم ولي يه نصيحت كوچولو رو از اين داداش گلتون بپذيرين... به هر كيم دلت خواست راي بده ولي به اون خانومي كه عكسش رو در و ديوارامونه كه سه كيلو آرايش كرده و سه روزم گير فتوشاپش بودن راي نده
و اما آبجي يه كوچولو هم حرف اين آبجي كوچيكه رو گوش بده و بعد به هر كي دلت خواست راي بده... ببين آبجي به اوني راي بده كه اهل شعار نباشه. اهل شعور باشه... فقط همين.
راستي يه چيز ديگه: راي اولي ها راي ندن... حالا زوده براشون
نمي دونم چند نفر گرفتن مطلبو...؟
باور كن سر كاري نبود. فقط واسه اين كه مي خواستيم ماهيت عشقولانه حفظ بشه، ربطش داديم به انتخاب همسر(مجبوريم ديگه)... خب شايد بازم بگين تكراريه! ولي تموم فكرمو جم و جور كردم تا بتونم يه جور قانعتون كرده باشم كه: فقط به اصلح راي بده... چرا كه سرنوشت كشور دلتو واست رقم مي زنه.پس بدون! آينده‏ي خوب يا بدتو خودت تعيين مي كني.

♥حيف نون

Thu, 07 Dec 2006 14:11:00 GMT

سلام. اين روزا نه اين كه هوا سرد شده يه جوراييم ما از نت سرد شديم. يعني حالشو نداريم هر روز يا يه روز و دو روز در ميون پست بزاريم. واسه همينم رفقا به دل نگيرن...ديگه قصدمون اينه (انشاءالله) كم كم واستون بريم خواستگاري و بسات مهريه و جهيزيه و نفقه و دلتو آب كنم عقد و عروسي رو بچينيم. نمي دونم تا اينجا كه جلو در خونه‏ي عروس خانوميم‏ آقا دومادا ما رو همراهي كردن يا نه؟ بابا السابقون السابقونه نمي خواي ببري؟ نمي خواي از اين بلا تكليفي در بياي؟ آقا دومادا، عروس خانوما! نمي خواين به (لتسكنوا اليها) برسين؟ بابا نمي دونم چرا هي حرف خودتو مي زني؟ تو انتخاب گيرم و يا دوباره دلم هواي اون يكي دختر خالمو كرده و داغ مي كنم دستمو كه ديگه عاشق نشم و اين حرفا رو بنداز دور... يه الف بچه چي مي دوني عشق چيه كه بخواد عاشق بشه... تو رو خدا نگو عاشق شدم كه... بعضيام كه اخيرا شعار دادن تا عاشق نشيم نمي ريم خواستگاري... پياده شو با هم بريم. اصلا كي گفته بايد عاشق بشي. عشق كه بعد از ازدواج به وجود مياد. آخه مي دوني چيه؟ عشقاي قبل از ازدواج عشق نيست هوسه.
به تعبير قرآن و قول روانشناسا: انتخاب عاقـــــــــلانه، زندگي عـــــــــاشقانه.
علاقه هاي قبل از ازدواج كه خودتون اسمشو گذاشتين عشق و عاشقي اگه (قبل از خوندن صيغه‏ي محرميت) به وجود بياد اونم بي دليل، خيلي راحتم از بين مي ره، راحت و بي دليل.
آقا رو باش مي گه: هر چي دلمو زير و رو مي كنم علاقه اي پيدا نمي كنم كه بخوام زنم شه. ولي همه‏ي اون چيزايي رو كه مي خواستم داره. اما دختر همسايمون كه تريپشم به من نمي خوره و خيلي از اون چيزايي رو كه معيارمه نداره نمي دونم با دلم چي كار كرده. وقتي مي بينمش تنم مي لرزه. (بيچاره اين آقازاده دينشو به يه دختر كوچه خيابوني فروخته) عشقايي كه تو كوچه خيابون به وجود مياد تو همون كوچه خيابونم از بين مي ره . آخه اين بار تو كوچهه عاشق يكي ديگه مي شه و همين طور تا...
به قول حيف نون (باغ مظفر) گفتني: عشق كه مثل جوراب نيست كه هر وقت دلت خواست عوضش كني.
نمي دونم اصلا چرا ما بايد غصه‏ي تو رو بخوريم. غصه‏ي شعاراي جديدتو... يكي نيست به ما بگه بي خيالت شيم.ولي نمي دونم چرا دلمون راضي نمي شه بي خيالت شيم. مي گه شما كه زندگيتون عشقولانس حيفه راهي رو كه رفتين به ديگرون نگين. گناه مي كنين اگه نگين.

♥به ياد سيده زهرا...

Thu, 30 Nov 2006 21:00:00 GMT

خودمون (بر و بچ حوزه‏ي فاطميه...) غسل و كفنش كرديم. تا اون موقع اون نامه رو نديده بودم. مي خواستن اون نامهه رو بزارن تو كفنش... با همون حالت بغض از رفقا پرسيدم اين چيه؟ گفتن مگه يادت نيست...
آره يادمه...
خوش به حالت دختر عمو، خوش به حالت سيده زهرا... اما رسمش نبود. تنهايي... اونم بدون سيد علي ت... بي رفقات... تك و تنها مهمون مادر فاطمه(سلام الله عليها) شدن... خيلي ازت گله دارم. يهويي... بي خداحافظي... تو كه بهم گفتي امام رضا(عليه السلام) شفام داد...مگه نگفتي آقا گفت دو ماه ديگه حالتو خوب خوب مي كنم. همين طورم شد... سيده چي كار كنم... صفحه كليدم خيس اشكام شده... مثل خون تو كه همش كفنتو... اشكاي منم بند نمي ياد... دلم مي خواد داد بزنم بگم چرا فقط تو... فقط آقا به تو داد...
(اين قصه سر دراز دارد... نذار بي بهره بموني)
سيده زهرا... از بچه هاي خوب و امام زمانيمون بود. 18 سالشون بود كه به عقد همسر بزرگوارشون سيد علي... در اومد و تقريبا 19سالشون بود كه اين اتفاق براش افتاد و 20تا 21 سالش بود كه...
روزاي سختي رو مي گذروند. دور از چشم همه. بدون اينكه هيشكي بدونه تو دل سيده زهرا چه خبره...
يه زندگي آروم ولي پر دغدغه اي رو شروع كرده بود. با يه شهريه ي اندك و خرج دوا و درمون بسيار بالا... هنوز مسئله‏ي بيماريشو بروز نداده بود. يعني اگه هم مي گفت كسي باور نمي كرد‏ (آخه ظاهر با نشاط و قبراقي داشت)
يه روز كه از خونه داشت مي اومد طرف حوزمون حتي پول كرايه ماشينشم نداشت. اين مسافت طولاني رو اومد. اونم با گله و درد دل با آقا... از قول خودش مي گم برات: آقا مگه خودت نگفتي هواي سربازامو دارم... نمي زارم كمبودي احساس كنن... اگه مشكلي داشتن خودم بهشون سر مي زنم و حل مي كنم... آقا اين كه رسمش نيست نا سلامتي ما با هم فاميليم... نا سلامتي تو فرمانده و صاحب موني... نذار ديگرون بهمون طعنه بزنن بگن شما صاحب ندارين...
با اين وجود وقتي اومد حوزه اصلا غم تو چهرش نبود... انگار نه انگار كه هيچي حتي ناهار ظهرشم رو نداره.
همين كه رسيدم خونه زن صابخونمون يه سري مواد غذايي بهم داد (فكر كردم بويي برده و مي خواد كمكمون كنه)
گفت اينا رو يه آقايي (با اين مشخصات...) آورد گفت بدم به شما.
باورم نمي شد. فقط اون موقع تونستم باور كنم كه اون پاكت پر از پول و با يه امضاي سبز كه با اسم خودشون بود رو ديدم.
حال سيده زهرا وخيمه... تو مساجد و هيئتا بلند شده كه واسه اين مريضه‏ي قلبي دعا كنيد. شوك عجيبي بهش وارد شده. بايد حتما عمل بشه.(جور شد و موقتا با باطري قلبشو زنده كردن)
اما بذار از لحظه‏ي هجوم رفقا و مردم به خونشون بگم. موادي از قبيل برنج و روغن و چاي و قند و... به چشم مي خوره و هر كس واسه تبرك يه مقداري بر مي داره... (ولي جالبش اين بود كه هر چي كم مي كردي تمومي نداشت)
و اين داستان گذشت تا... خرداد ماه سال 83 آخرين باري بود كه ديدمش. يعني يك ماه قبل از وفاتش... (اينو به مناسبت ولادت آقا امام رضا«عليه السلام» مي گم) مثل هميشه به من مي گفت: بچه پررو... بيا پيشم بشين مي خوام باهات حرف بزنم. گفتم زهرا ماشالله سر حال شدي (يه دفه خدايي نكرده فكر نكني من چشش كردم) گفت: آره، يه ماه پيش كه خيلي حالم بد شد و اعزامم كردن مشهد... نمي دونم شايد خواب نبود. شايد واقعا مرده بودم... آقا امام رضا‏(ع) اومدن و بهم گفتن: تا دو ماه ديگه حالت خوب خوب مي شه... خيلي خوشحالم ديگه مي تونم بچه دار شم. حالا هم تا يه ماه ديگه راحت مي شم.
و چندي نگذشت درست يه ماه بعد از آخرين ديدارمون و دو ماه بعد از حرف آقا راحت راحت شد.
اما حيفم مياد كه نوبت پيوندش يه ماه بعد از وفاتش بود. اونم به خرج و دستور آيت ا.. صافي گلپايگاني«دامت بركاته»
اگه ميشه لطفا به يادشون و ياد تمام امواتمون يه حمد و سوره و اگه حالشو ندارين لا اقل يه صــــلوات

♥ درجمع گلدختران

Wed, 29 Nov 2006 23:00:00 GMT

سلام
نمي دونم تسليت بگم يا تبريك ، خوب دو تاشو ميگم: اول تسليت به مناسبت رحلت ملكوتي آيت الله تبريزي(رضي الله عنه) و دوم تبريك به مناسبت ميلاد با سعادت كريمه‏ي اهلبيت حضرت معصومه(سلام الله عليها).
امروز دعوت شده بوديم دفتر توسعه، كلي رفيق پيدا كردم. گل دختراي حزب اللهي، ديگه ايمانه، ديگه بگم بلنج، فائزه و عاشقانه و ... (گل دختر اصلي رو هم كه از قبل مي شناختم، بي انصاف خودش تنها همه‏ي عكسا رو گرفت)
جاتون خالي بود فقط چايي خورديم كه اونم من نخوردم (اگه مي دونستم غير از اين چيزي نمي دن حتما مي خوردمش) خلاصه جمعمون جمع بود. سركار خانوم صادقي (كه نمي دونم چه سمتي توي موسسه كوثر ولايت دارن) برامون صحبت كردن. نكات جالبي رو پيرامون فضائل و مقامات حضرت (س) بيان فرمودن (دلت بسوزه،كلي بهره برديم)
گذشته از تموم اين حرفا بحثم رو سوال طيبه ست ( يكي از حزب اللهي ها) پرسيد: سن خانوم معصومه(س) برا ازدواج مناسب بود پس چرا ازدواج نكردن؟ در جوابش گفته شد: چون تو زمان خودشون كفوّي براشون نبود.
به نظرمنم همون طوركه اگه علي و فاطمه (عليهما السلام) هر كدومشون نبودن واسه اون يكي كفوّي پيدا نمي شد ، براي اين فاطمه هم بايد علي يي مي بود تا ازدواج مي كرد...مي دوني كفوّ هم يا همون هم كفوّ بودن چيه؟ همون نيمه‏ي گمشده يا دو تيكه‏ي سيب و از اين حرفا رو مي گن.
هم كفو بودن از نظر شان و مقام يكي بودنه. حتما مي دوني كه منظورم از شان، پول يا تحصيلات بالا يا تريپ و قيافه نيست.
بايد دنبال يكي باشي كه گروه خونيش بهت بخوره (از اون نظر كه بايد بخوره... از اين نظر منظورمه)
اينم بهت بگم قبل از اين كه دنبال كسي بگردي، اول يه نيگاهي به سر و وضع خودت بنداز، ببين چيا كم داري و چيا زياد داري (ببين محاسنت بيشتره يا معايبت) حتما ادعات نشه كه كماش(حسن) بايد زيادتر و زياداش(عيب) بايد كمتر از تو باشه. مثلا اون بايد نماز شب خون باشه و تو نماز شب نخون. يا اون بايد خوشگل و پولدار و تو...(يه چيزي مي گي يه چيزي مي شنويمااا... گر چه اگه گيرت بياد معركست)
به هر حال يه چيزي تنت كن كه اندازت باشه (نه گشاد باشه برات نه تنگ) يا اون كلاهي كه قراره سرت بره اندازت باشه چون اگه گشاد باشه ممكنه باد ببرتش.(بازم به هر حال حواست باشه درخمره رو وارونه وا نكني...گر چه حرفم يه كم خيلي بي ربطه...اما از ما گفتن و از شما شنفتن)
به آقا مهدي مي گم: درسته 4 سال زودتر از من به دنيا اومدي، ولي مطمئنم گِلمونو با هم سرشتن... يا گلمون يكي بود و دو تاش كردن. يا دو تا بود و يكيش كردن.
يه چيز جالبم كه يادم اومد:(خانوم و آقاي خونه كه يادتونه؟ اونا كه همو نمي شناختن. ولي خانوم مي گه بعدها شبيه همون عكسي رو كه داييم با شاگرداش بود، تو آلبوم آقا ديدم... دقيق شبيه همون عكسي كه چندين ساله تو خونمون (خونه‏ي پدريم) بوده. از آقا پرسيدم اين عكس پيش تو چي كار مي كنه؟ با تعجب گفت: اين عكس سوم دبستانمه و اينم معلممه)
به هر حال روز خوبي بود. مخصوصا كه فهميديم امروز متعلق به گلدختراس...

♥راننده تاكسي...

Fri, 17 Nov 2006 16:40:00 GMT

واي سلام. دارم مي ميرم از خجالت... اين روزا خيلي سرمون شلوغه مهمون داريم سه چهار تا (كيا؟) يه چندتا از مهموناي خانوم فاطمه‏ي معصومه (س)،كه اگه بي بي قبول كنن و لياقت ميزباني داشته باشيم در خدمتشونيم...(شما هم تشريف بيارين در خدمتيم)... اين قده فاصله گرفتيم از عشقولانه پاك قرارامونو يادمون رفته
دوستان مايل بودن بيشتر از معياراي انتخاب همسر بدونن... ما هم گفتيم واسه امروز بد نيست (تا مهمونامون از زيارت بر نگشتنه) اين خاطره‏ي با حالو براتون بگيم: (نقل خاطره از ريحانه خانومه)
نزديكاي اذون ظهر بود منو دوستم منتظر تاكسي بوديم. تاكسي... تاكسي در بست... دو مسيريم... چند مي برين؟... 2 تومن... 1500... (نمي دونم چه خبر بود؟ از قم تا تهرانم پولش اين قد نيست... همش 2 كيلومترم نبود)
جلوي پاي ما ايستاد... سالخورده بود... نگاش نكردم ولي به نظر خيلي معنوي مي اومد... آقا چقد مي گيرين؟... 500 تومن... آقا دو مسيريم... همون 500 تومن... تعجب كردم. ولي بدون هيچ واهمه اي سوار شديم. چشمم كه به داشبورد ماشين خورد متوجه ذكر شمارش شدم. خيلي با احتياط رانندگي مي كرد بدون اينكه يه حق كوچولو هم از كسي ضايع بشه... تو اين چند دقيقه ثانيه اي لبهاش بدون ذكر نبود... و متوجه لرزش شونه هاش مي شدم... بي اختيار گريمون گرفت ... حس عجيبي داشتيم. دلمون نمي خواست زود برسيم خونه...(وقتي رسيدم خونه و قضيه رو واسه آقامون تعريف كردم... گفتن ما چند ساله از منبريامون راجع به اين راننده شنيديم ولي هنوز توفيق زيارتشونو نداشتيم)
ولي چيزي كه برام جالب و گفتني بود، اون نوار بود... كه مي گفتش: نكنه يه دفه به خاطر دنيامون ايمانمونو بفروشيم... نكنه زن و عيالمون باعث بشه دور بشيم از ايمانمون... از هدفمون... از خدا... منم مي خوام ادامه بدم: دو سه روز دنيا ارزش اينو نداره كه آدم به خاطرش يه ارزشو از دست بده يه ارزشي كه تو دو دنياشم بهمون ارزش مي ده... هر كيو مي خواي انتخاب كن... عاشق هر كي مي خواي شو... دلتو مي خواي به هركي كه دلت مي خواد اجاره بده... ولي هواست باشه به قول يك روحاني دلش اينقدر بزرگ باشه كه خودتو به خاطر اينكه بري تو دلش كوچيك نكني... به خاطرش خداتو از دست ندي... هدفتو گم نكني و دل آقاتو به درد نياري... در يك كلمه نه تنها تو رو از خدات دور نكنه بلكه نزديكترتم كنه... اگه اين شرايطو داشت... اون موقع آستين بالا بزن... قبـــــــــوله...؟